شبکههای کامپیوتری مثل یه **سیستم پستی** هستند. شما یه نامه (داده) رو با آدرس مقصد (IP) میفرستید، پستچیها (روترها) اون رو از شهری به شهر دیگه میبرن و در نهایت به دست گیرنده میرسونن. توی این مسیر، هر کدوم از این پستچیها یه **لایه** از کار رو انجام میدن. این جلسه بهت یاد میده این لایهها چطور کار میکنن و هر کدوم چه نقشی دارن.
هدف اصلی شبکههای کامپیوتری، انتقال دادهها از یک کامپیوتر به کامپیوتر دیگر است. این انتقال به صورت لایهبهلایه (Layer by Layer) انجام میشود و هر لایه نقش خاص خود را دارد و با لایه نظیر خود در طرف مقابل در ارتباط است.
هر لایه فقط با لایههای بالا و پایین خود ارتباط دارد و از جزئیات لایههای دیگر بیخبر است. این کار باعث سادگی، انعطافپذیری و قابلیت تعویض هر لایه بهطور مستقل میشود.
دو مدل اصلی برای درک و پیادهسازی شبکه وجود دارد:
| مدل OSI | مدل TCP/IP | توضیح |
|---|---|---|
| کاربرد، نمایش، جلسه | کاربرد (Application) | برنامههای کاربردی و ارتباط با کاربر |
| انتقال | انتقال (Transport) | انتقال مطمئن دادهها (TCP/UDP) |
| شبکه | اینترنت (Internet) | مسیریابی و آدرسدهی (IP) |
| پیوند داده و فیزیکی | پیوند (Link) | انتقال فیزیکی دادهها |
در هر لایه، یک هدر (Header) به داده اضافه میشود که شامل اطلاعات کنترلی آن لایه است. این فرآیند کپسولهسازی (Encapsulation) نام دارد.
لایه فیزیکی مسئول انتقال سیگنالها از طریق کابل، فیبر نوری یا امواج رادیویی است. دو نوع زیرساخت رایج:
لایه شبکه وظیفه مسیریابی و انتقال دادهها بین شبکههای مختلف را بر عهده دارد. این لایه از آدرس IP برای شناسایی دستگاهها استفاده میکند.
آدرس IPv4 یک عدد ۳۲ بیتی است که به ۴ بخش ۸ بیتی (بایت) تقسیم میشود. هر بخش به صورت دهدهی نوشته میشود و با نقطه از هم جدا میشود (مثل 192.168.1.1). آدرس IPv4 از دو بخش تشکیل شده است:
آدرس IPv6 یک عدد ۱۲۸ بیتی است که به صورت هگزادسیمال نوشته میشود (مثل 2001:0db8:85a3:0000:0000:8a2e:0370:7334). IPv6 به دو دسته اصلی تقسیم میشود:
fe80::).2000::).ماسک شبکه (Netmask) برای جدا کردن بخش شبکه از بخش میزبان در آدرس IPv4 استفاده میشود. سه محدوده آدرس خصوصی (Private) که در شبکههای داخلی استفاده میشوند:
10.0.0.0 تا 10.255.255.255172.16.0.0 تا 172.31.255.255192.168.0.0 تا 192.168.255.255
اگر آدرس IP شما 192.168.20.5 و ماسک شبکه 255.255.255.0 باشد، بخش شبکه 192.168.20.0 و بخش میزبان 5 است.
برای اینکه یک دستگاه بتواند در شبکه ارتباط برقرار کند، به سه عنصر زیر نیاز دارد:
192.168.20.5255.255.255.0192.168.20.1لایه انتقال مسئول انتقال مطمئن دادهها بین دو دستگاه است. دو پروتکل اصلی در این لایه وجود دارد:
| پروتکل | ویژگیها | کاربرد |
|---|---|---|
| TCP | اتصالگرا، مطمئن، با تأیید دریافت | HTTP, HTTPS, SSH, FTP, SMTP |
| UDP | بدون اتصال، سریع، بدون تأیید | DNS, DHCP, NTP, VoIP, Streaming |
لایه کاربرد جایی است که برنامههای کاربردی با شبکه ارتباط برقرار میکنند. ساختار این لایه به صورت کلاینت-سرور (Client-Server) است. سرویسها روی سرور اجرا میشوند و کلاینتها از طریق شبکه به آنها متصل میشوند.
هر سرویس در لایه کاربرد با یک پورت (Port) مشخص شناخته میشود. پورتها اعدادی بین ۰ تا ۶۵۵۳۵ هستند. پورتهای زیر ۱۰۲۴ (Well-Known Ports) به سرویسهای معروف اختصاص دارند.
| پورت | پروتکل | سرویس |
|---|---|---|
| ۲۰ | TCP | FTP (داده) |
| ۲۱ | TCP | FTP (کنترل) |
| ۲۲ | TCP | SSH |
| ۲۳ | TCP | Telnet |
| ۲۵ | TCP | SMTP (ایمیل) |
| ۵۳ | TCP/UDP | DNS |
| ۸۰ | TCP | HTTP |
| ۱۱۰ | TCP | POP3 (ایمیل) |
| ۱۲۳ | UDP | NTP |
| ۴۴۳ | TCP | HTTPS |
انسانها اسامی را بهتر از اعداد به خاطر میسپارند. DNS وظیفه تبدیل نامهای دامنه (مثل google.com) به آدرس IP (مثل 172.217.16.46) را بر عهده دارد. این تبدیل به صورت دوطرفه است و ساختار آن سلسلهمراتبی است.
DHCP به دستگاههای شبکه اجازه میدهد تا بهطور خودکار تنظیمات شبکه (IP، Netmask، Gateway، DNS) را از یک سرور دریافت کنند. فرآیند DHCP شامل ۴ مرحله است: